به مناسبت ذكر ركوع و سجود رواياتى درباره فضيلت آنها ذكر مىكنيم : امام صادق ( عليه السلام ) فرمود : « عَلَيكُم بِطُولِ الرُّكوُع و السُّجود فَانَّ احَدَكُم اذا اطالَ الرّكوعَ و السُّجود هَتَف ابْليسُ مِن خَلفِه فَقال يا وَيلَه اطاعَ و عصيتُ وَ سَجَدَ وَ ابيتُ » : « بر شما باد به طولانى كردن ركوع و سجود ؛ زيرا وقتى كه يكى از شما ركوع و سجده خود را طولانى كند ، ابليس ندا دهد از پشت سر او ، واى برمن ، اطاعت كرد و عصيان كردم ، سجده كرد و إبا نمودم » . « 1 » امام باقر ( عليه السلام ) نيز فرمود : « مَن اتَمَّ رُكُوعَه لَم يَدخُله وَحْشَةُ القبر » : « كسى كه ركوع خود را تماماً با جاى آورد و حق آن را ادا كند ، وحشت قبر به او راه پيدا نكند » . « 2 » بيش از همه شيطان به مسئله سجده حساس است ، زيرا او به وسيله همين سجده رانده شد ، و در روايتى از مولى على ( عليه السلام ) آمده كه سجده را طولانى كنيد كه عملى سنگين‌تر بر ابليس نيست كه ببيند انسانى در سجده است ، زيرا او امر به سجده شد و عصيان كرد . « 3 » چنان كه در روايات آمده طولانى كردن سجده از آئين ائمه و سنّت توبه‌كنندگان است و سجده گناهان را مىريزد ، چنان كه باد برگ درختان را سجده نهايت مرتبه عبادت فرزندان آدم است . « 4 » در روايتى چنين آمده : « اقْرَبُ مايَكُون العَبْدُ الى اللّه وَ هُوَ ساجِدٌ » : « نزديكترين حالت بنده به خدا وقتى است كه به سجده مىرود » . « 5 »

--> ( 1 ) . سفينة البحار ، جلد 1 ، صفحه 534 ، ماده « ركع » . ( 2 ) . سفينة البحار ، جلد 1 ، صفحه 534 ، ماده « ركع » . ( 3 ) . بحار الانوار ، جلد 85 ، صفحه 161 ؛ ميزان الحكمه ، جلد 4 ، صفحه 383 . ( 4 ) . سفينة البحار ، جلد 1 ، صفحه 598 ، ماده « سجد » اصل عبارت چنين است : « قد ورد ان طول السجود من دين الائمه ( عليهم السلام ) و انه من سنن الاوابين و انّه من اشدّ الاعمال على ابليس و يحط الذنوب كما يحطّ الريح ورق الشجر » . ( 5 ) . سفينة البحار ، جلد 1 ، صفحه 9 - 598 . .